Sunday, 30 July 2017

অবহেলা

⇏ দীৰ্ঘ অপেক্ষাৰ পিছত হঠাত ফোনটো বাজি উঠিল ৷ ☎
অলপো পলম নকৰি উপাসনাই ফোনটো ৰিছিভ কৰিলে ৷ "কেনে আছা ?"

⇏ ঠিকে আছো,তুমি ?

⇏ ভালে আছো দিয়া,অফিচৰ পৰা কেতিয়া আহিলা ? কিবা খাইছা  ?

⇏ আহা বহু সময় হল ৷ ভাত খাই অলপ লগবোৰৰ লগত আড্ডা দি আহিলো ৷ "ঐ..মই এতিয়া বহুত ক্লান্ত...ৰাখো ফোনটো ..পিছত কথা পাতিম.. Good Night ..তুমিও শুই থাকা !!"

⇏অ'কে বাই ......

⇏ ৰাতিপুৱা উপাসনা আকৌ ফোন কৰিল ...

⇏ মই অফিচ গৈ আছো ৷ পিছত কথা পাতো ৰবা ....!

⇏ দুপৰিয়া ফোন কৰিল ... লান্চ কৰিলা ..?

⇏ হমমম,,তুমি ?

⇏ না..নাই কৰা ৷

⇏ ঠিক আছে লান্চ কৰি লবা ৷ বাই পিছত কথা পাতি আছো হা ...!

⇏ ৰবা,আচ্ছা তোমাৰ এই "পিছত"টো আহিব কেতিয়া.. জনাবা মোক..? ক'ত আগেতো এনেকুৱা কৰা নাছিলা .. ৰিলেশ্বনৰ আৰাম্ভনিত কথা কোৱাৰ কাৰনে বলিয়া আছিলা ৷ হাজাৰ ব্যস্ততাৰ মাজেৰেও কথা পাতিছিলা ৷ ৰাতি ৰাতিও কথা পাতিছিলা ৷ তেতিয়াহলে এতিয়া কিয় মোৰ লগত এনেকুৱা কৰিছা ..কিয় ইমান ইগনোৰ কৰি আছা ..বিশ্বাস কৰা মই এইবোৰ সহ্য কৰিব পৰা নাই ..মোৰ কষ্ট হয় তোমাৰ এই অবহেলাবোৰক মানি লবলৈ ..প্লিজ, এনেকুৱা মোৰ লগত নকৰিবা 😢😢😭 বহুত ভালপাওঁ তোমাক 😓😓

⇏ এতিয়া বাই .....

( কিছুমান কাম জানি বুজি কৰা যায় আৰু কেতিয়াবা অজানিতে হৈ যায় ৷ আপোন মানুহজনক হেৰাই দিয়াৰ পিছতহে তাৰ মূল্য বুজি পোৱা যায় ৷)

No comments:

Post a Comment